Kort na zijn huwelijk kwam Nico Veenendaal in het bezit van een haantjesklok. Vanaf dat moment was hij gefascineerd door antieke klokken.

Zo'n 30 jaar geleden had Nico, van beroep tekenaar, een winkel in de Amsterdamse Staalstraat. Hij kwam in contact met een antiquair die hem vroeg oude wijzerplaten bij te werken. Deze leermeester bezocht jarenlang één dag per week de winkel van Nico met 'probleemklokken'. Hij leerde Nico het ambacht van repareren en restaureren. Toen de antiquair overleed had Nico zich inmiddels bekwaamd in het klokkenvakmanschap en kon hij de instrumenten en spulletjes van zijn voormalige leermeester overnemen.

Nico vindt het belangrijk dat klanten gecharmeerd zijn van de producten in zijn winkel.